W DNIU DZISIEJSZYM NA TRASIE T12 W REJONIE MIEJSCOWOŚCI WIENIAWA (GMINA WIENIAWA POWIAT PRZYSUCHA) Z POPRZEDZAJĄCEGO MNIE SAMOCHODU WYRZUCONO PSA. NIESTETY BYŁAM ZBYT DALEKO, ŻEBY ODCZYTAĆ NR REJ. Z UWAGI NA POSIADANIE PIĘCIU PSÓW I SPRZECIW DOMOWNIKÓW NIE MOGĘ SUNI ZOSTAWIĆ. JAK RÓWNIEŻ WIEM W JAKIM STOPNIU ZAJMUJĄ SIĘ PROBLEMEM BEZDOMNYCH ZWIERZĄT W MOIM POWIECIE WIĘC NAWET NIE DZWONIŁAM. DO SCHRONISKA TEŻ NIE MOGĘ JEJ ODDAĆ BO JAK MNIE POINFORMOWANO PSÓW SPOZA REJ RADOMIA NIE PRZYJMUJĄ. SUNIE ZABRAŁAM DO SIEBIE, ALE JAK WCZEŚNIEJ WSPOMINAŁAM NIE BĘDZIE MOGŁA U MNIE ZOSTAĆ.  ZAŁĄCZAM PARĘ ZDJĘĆ. SUNIA ZACHOWUJE SIĘ SPOKOJNIE I NIE PRZEJAWIAŁA AGRESJI W STOSUNKU DO MNIE CZY MOICH PSÓW. NIESPECJALNIE CHCIAŁA WSIĄŚĆ DO AUTA, ALE NAWET NIE WARKNĘŁA KIEDY WZIĘŁAM JĄ NA RĘCE I WSADZIŁAM. PROSIŁABYM O INTERWENCJĘ W TEJ SPRAWIE. NR KONTAKTOWY 695562692.

Miał być psem malamutem, bo takiego psa w szczeniaku sprzedawanym na rynku upatrzył sobie Wojciech D. z Otwocka. Niestety gdy wyrósł okazało się, iż do malamuta mu daleko. Dlatego po czterech miesiącach swobodnego życia – dalsza egzystencja psa zakończyła się przy budzie.

Czy ktoś uwierzy, że 12-letnia Saba od kilku lat nie wychodziła z domu? Mieszkaniec ulicy Bernardyńskej w Warszawie już chyba pogodził się z faktem, iż psa na zawsze ukryje przed lokatorami w domu. Na szczęście sąsiedzi wykazali się odwagą – dzięki nim pies żyje i czeka na nowy dom. Saba jest po zabiegu usunięcia guza – nie ma już żadnych problemów zdrowotnych. Jest bardzo wiernym towarzyszem człowieka, przy tym bardzo czujnym, szczek na każdy szelest czy kroki obcego.

Kiedy „Pogotowie dla Zwierząt” zabierało białą suczkę z interwencji przy ul. Długiej w Częstochowie psiak już nie widział. Dostał imię „Ślepa”. Suczka uwiązana była na łańcuchu do wiórowej płyty. Załatwiała swoje potrzeby w miejscu „skazania” na łańcuch. Obecnie ślepa od dwóch lat mieszka w hotelu dla psów. Bardzo potrzebuje domu. Doskonale radzi sobie we własnym psim życiu nawet z tak poważną wadą jak brak wzroku. Zawsze sygnalizuje, gdy chce wyjść za potrzebą fizjologiczną. Prosimy – pokażmy jej, że ślepota nie będzie ją dyskryminować w adopcji. Suczka zgadza się z psami, kotami i wszelkim innym stworzeniem.

Pręgowany samiec oddany został do hotelu dla psów na kilka tygodni. Właściciele mieli wrócić po niego po powrocie z Holandii. Tak przynajmniej zapewniali jeszcze w 2008 roku. Minęły trzy lata - Szczęściarz przestał na nich czekać. Odebrany został tym złym ludziom za to, iż go porzucili. Mimo iż ma już swoje lata - jest psem bardzo żywym i zgodnym. Biegnąc na spacerach podszczypuje w ręce - chcąc na siebie zwrócić uwagę. Aportuje piłki. Jeszcze co najmniej połowa życia przed nim. Tylko pytanie z kim ją spędzi?